Acryl, ook bekend als PMMA of plexiglas, is afgeleid van het Engelse woord acryl (acrylplastic) en de chemische naam is polymethylmethacrylaat.
Het is een belangrijk plastic polymeermateriaal dat eerder werd ontwikkeld. Het heeft een goede transparantie, chemische stabiliteit en weersbestendigheid, is gemakkelijk te verven, gemakkelijk te verwerken en heeft een mooie uitstraling. Het wordt veel gebruikt in de bouwsector. Organische glasproducten kunnen doorgaans worden onderverdeeld in gegoten platen, geëxtrudeerde platen en gegoten materialen.
u gebruikt
Acrylproducten omvatten acrylplaten, acrylplastic pellets, acryllichtbakken, borden, acrylbadkuipen, acrylkunstmarmer, acrylhars, acryl(latex)verf, acrylkleefstoffen en vele andere producten.
Acrylproducten die mensen vaak zien, zijn via verschillende verwerkingsmethoden gemaakt van acryldeeltjes, platen of harsen en geassembleerd met verschillende onderdelen van verschillende materialen en functies. Wat betreft acrylvezels, acrylkatoen, acrylgaren, acrylnylon, enz., die vaak worden gehoord, verwijzen ze naar kunstmatige vezels die zijn gepolymeriseerd uit acrylzuur en hebben niets te maken met acrylproducten.
Een van de meest besproken soorten acrylplaten is polymethylmethacrylaat (PMMA), dat wordt gemaakt door polymerisatie van methylmethacrylaatmonomeer (MMA). Ofwel wordt het gemaakt door acrylkorrels door een extruder te persen. Vroeger stond deze plaat algemeen bekend als plexiglas. De naam acryl is afgeleid van het Engelse woord 'acrylic', wat verwijst naar PMMA-platen gemaakt van de organische verbinding MMA, die net zo transparant zijn als glas. De naam komt voort uit het feit dat alle platen gemaakt van transparante kunststoffen zoals PS , PC, enz., of van minderwaardig gerecycled MMA, gezamenlijk plexiglas werden genoemd. Om onderscheid te maken, wordt een PMMA-plaat gemaakt van hoogwaardig, puur MMA acrylplaat genoemd, ter onderscheid van de gangbare plexiglasplaat.
Prestatiekenmerken
Kenmerk
1. Het heeft een kristalachtige transparantie, met een lichtdoorlatendheid van meer dan 92%, zacht licht en helder zicht. Met kleurstoffen gekleurd acryl heeft een goede kleurontwikkeling.
2. Acrylplaat heeft een uitstekende weersbestendigheid, een hoge oppervlaktehardheid en oppervlakteglans en goede prestaties bij hoge temperaturen.
3. Acrylplaten hebben goede verwerkingseigenschappen en kunnen thermisch gevormd of machinaal bewerkt worden.
4. Transparante acrylplaat heeft een doorlaatbaarheid die vergelijkbaar is met die van glas, maar de dichtheid is slechts de helft van die van glas. Bovendien is het niet zo kwetsbaar als glas, en zelfs als het gebroken is, zal het geen scherpe fragmenten vormen zoals glas.
5. De slijtvastheid van acrylplaat ligt dicht bij die van aluminium, het heeft een goede stabiliteit en is bestand tegen corrosie door een verscheidenheid aan chemicaliën.
6. Acrylplaten hebben een goede bedrukbaarheid en spuitbaarheid. Juiste druk- en spuitprocessen kunnen acrylproducten ideale decoratieve effecten op het oppervlak geven.
7. Vlamweerstand: Het ontbrandt niet spontaan, maar is brandbaar en heeft geen zelfdovende eigenschappen.
Kenmerken
1. Hardheid
Hardheid is een van de parameters die het beste het productieproces en de technologie van gegoten acrylplaten weerspiegelt, en is een belangrijk onderdeel van de kwaliteitscontrole. Hardheid kan de zuiverheid van de grondstof PMMA, de weersbestendigheid van de plaat en de hoge temperatuurbestendigheid weerspiegelen. De hardheid heeft rechtstreeks invloed op de vraag of de plaat zal krimpen, buigen of vervormen, en of er tijdens de verwerking scheuren in het oppervlak zullen verschijnen. Hardheid is een van de hardheidsindicatoren voor het beoordelen van de kwaliteit van acrylplaten.
2. Dikte (acryltolerantie)
Er is een acryltolerantie in de dikte van acrylplaten, dus de beheersing van acryltolerantie is een belangrijke manifestatie van kwaliteitsmanagement en productietechnologie. De productie van acrylaat heeft een internationale standaard ISO7823
Tolerantie-eisen voor gegoten platen: Tolerantie = ± (0.4 + 0.1 x dikte)
Tolerantie-eisen voor geëxtrudeerde platen: Tolerantie = < 3 mm dikte: ± 10 % > 3 mm dikte: ± 5 %
3. Transparantie/witheid
Strenge selectie van grondstoffen, geavanceerde formule-opvolging en een modern productieproces zorgen voor de uitstekende transparantie en pure witheid van het karton. Na het vlampolijsten is het glashelder.
Eigendom
Mechanische eigenschappen
Polymethylmethacrylaat (PMPA) heeft goede, algemene mechanische eigenschappen en behoort tot de meest gebruikte kunststoffen. De trek-, buig- en druksterkte zijn hoger dan die van polyolefinen, polystyreen en polyvinylchloride . De slagvastheid is laag, maar iets beter dan die van polystyreen. Gegoten, in bulk gepolymeriseerde PMPA-platen (zoals plexiglasplaten voor de luchtvaart) hebben hogere trek-, buig- en druksterktes, die het niveau van technische kunststoffen zoals polyamide en polycarbonaat kunnen evenaren.
Over het algemeen kan de treksterkte van polymethylmethacrylaat 50-77 MPa bereiken en de buigsterkte 90-130 MPa. De bovengrens van deze prestatiegegevens heeft sommige technische kunststoffen bereikt of zelfs overschreden. De rek bij breuk is slechts 2% -3%, dus de mechanische eigenschappen zijn in principe harde en brosse kunststoffen, en het is kerfgevoelig en gemakkelijk te kraken onder spanning, maar de breuk is niet zo scherp en ongelijkmatig als polystyreen en gewoon anorganisch glas . 40℃ is een secundaire overgangstemperatuur, die gelijk is aan de temperatuur waarbij de zijmethylgroepen beginnen te bewegen. Boven 40℃ worden de taaiheid en ductiliteit van het materiaal verbeterd. De oppervlaktehardheid van polymethylmethacrylaat is laag en er kunnen gemakkelijk krassen op komen.
De sterkte van polymethylmethacrylaat houdt verband met de spanningstijd. Naarmate de actietijd toeneemt, neemt de kracht af. De mechanische eigenschappen van polymethylmethacrylaat (georiënteerd organisch glas) na uitrekking en oriëntatie zijn aanzienlijk verbeterd, en ook de kerfgevoeligheid is verbeterd.
De hittebestendigheid van polymethylmethacrylaat is niet hoog. Hoewel de glasovergangstemperatuur 104 °C bereikt, varieert de maximale continue gebruikstemperatuur tussen 65 °C en 95 °C, afhankelijk van de werkomstandigheden. De warmtevervormingstemperatuur ligt rond de 96 °C (1.18 MPa) en het Vicat-verwekingspunt rond de 113 °C. De hittebestendigheid kan worden verbeterd door het monomeer te copolymeriseren met propyleenmethacrylaat-gebaseerd ethyleenglycolacrylaat. De koudebestendigheid van polymethylmethacrylaat is ook slecht, met een brosheidstemperatuur van ongeveer 9.2 °C. De thermische stabiliteit van polymethylmethacrylaat is gemiddeld, beter dan die van polyvinylchloride en polyoxymethyleen , maar niet zo goed als die van polyolefinen en polystyreen. De thermische ontledingstemperatuur ligt iets hoger dan 270 °C en de vloeitemperatuur rond de 160 °C, waardoor het materiaal nog steeds een breed temperatuurbereik heeft voor smeltverwerking.
De thermische geleidbaarheid en de soortelijke warmtecapaciteit van polymethylmethacrylaat liggen beide op een gemiddeld niveau onder kunststoffen, die respectievelijk 0.19 W/MK en 1464 J/Kg.K bedragen.
Elektrische eigenschappen
Omdat polymethylmethacrylaat polaire methylgroepen aan de zijkant van de hoofdketen bevat, zijn de elektrische eigenschappen ervan inferieur aan die van niet-polaire kunststoffen zoals polyolefinen en polystyreen. De polariteit van de methylgroep is niet te groot, dus polymethylmethacrylaat heeft nog steeds goede diëlektrische en elektrische isolatie-eigenschappen. Het is de moeite waard erop te wijzen dat polymethylmethacrylaat en zelfs alle acrylkunststoffen een uitstekende boogweerstand hebben. Onder invloed van een boog zal er geen verkoold geleidend pad of boogspoor op het oppervlak ontstaan. 20°C is een secundaire overgangstemperatuur, overeenkomend met de temperatuur waarbij de zijmethylgroepen beginnen te bewegen. Beneden 20°C bevinden de zijmethylgroepen zich in een bevroren toestand en zullen de elektrische eigenschappen van het materiaal verbeterd worden vergeleken met boven 20°C.
Bestand tegen oplosmiddelen
Polymethylmethacrylaat is bestand tegen verdunde anorganische zuren, maar kan worden aangetast door geconcentreerde anorganische zuren. Het is bestand tegen alkaliën, maar kan worden aangetast door warm natriumhydroxide en kaliumhydroxide. Het is bestand tegen zouten, oliën en vetten, en alifatische koolwaterstoffen. Het is onoplosbaar in water, methanol, glycerol, enz., maar het kan alcoholen absorberen, waardoor het opzwelt en spanningsscheuren veroorzaakt. Het is niet bestand tegen ketonen, gechloreerde koolwaterstoffen en aromatische koolwaterstoffen. De oplosbaarheidsparameter bedraagt ongeveer 18.8 (J/CM3)1/2. Het kan worden opgelost in veel gechloreerde koolwaterstoffen en aromatische koolwaterstoffen, zoals dichloorethaan, trichloorethyleen, chloroform, tolueen, enz., En vinylacetaat en aceton kunnen het ook oplosbaar maken.
Polymethylmethacrylaat is goed bestand tegen gassen als ozon en zwaveldioxide.
Weersbestendigheid
Polymethylmethacrylaat heeft een uitstekende weerstand tegen atmosferische veroudering. Na 4 jaar natuurlijke verouderingstest veranderde het gewicht van het monster, namen de treksterkte en lichtdoorlatendheid lichtjes af, werd de kleur lichtgeel, nam de weerstand tegen zilverstrepen aanzienlijk af, nam de slagsterkte lichtjes toe en bleven andere fysieke eigenschappen vrijwel hetzelfde. onveranderd.
Brandbaarheid
Polymethylmethacrylaat is zeer brandbaar, met een zuurstoflimiet van slechts 17.3.
Hoofdcategorieën
Er zijn veel soorten acrylplaten.
Veel voorkomende borden zijn onder meer: transparante borden, geverfde transparante borden, melkwitte borden en gekleurde borden;
Speciale platen zijn onder meer: badkamerplanken, wolkenplaten, spiegelplaten, multiplexplaten, holle platen, slagvaste platen, vlamvertragende platen, superslijtvaste platen, platen met oppervlaktepatroon, matte platen, parelmoerplaten, platen met metaaleffect, enz. .
Verschillende prestaties, verschillende kleuren en visuele effecten om aan de steeds veranderende eisen te voldoen.
1.Acrylplaten worden volgens het productieproces verdeeld in gegoten platen en geëxtrudeerde platen en kunnen worden onderverdeeld in transparante platen, doorschijnende platen (inclusief geverfde platen en transparante platen) en kleurenplaten (inclusief zwart-witte en gekleurde platen) volgens voor lichtdoorlatendheid; afhankelijk van hun prestaties kunnen ze worden onderverdeeld in slagvaste platen, UV-bestendige platen, gewone platen en speciale platen zoals slagvaste platen, vlamvertragende platen, matte platen, platen met metaaleffect, platen met hoge slijtvastheid, lichtgeleiderbladen, enz.
Gegoten plaat : hoog moleculair gewicht, uitstekende stijfheid, sterkte en uitstekende chemische bestendigheid. Daarom is het meer geschikt voor de productie van grote reclameborden, hoewel de uithardingstijd iets langer is. Dit type plaat kenmerkt zich door productie in kleine series, ongeëvenaarde flexibiliteit in kleursystemen en oppervlaktestructuren, en een breed scala aan productspecificaties, waardoor het praktisch is voor diverse speciale toepassingen.
Geëxtrudeerde platen : Vergeleken met gegoten platen hebben geëxtrudeerde platen een lager moleculair gewicht, iets zwakkere mechanische eigenschappen en een hogere flexibiliteit. Deze eigenschap maakt ze echter geschikt voor buig- en thermovormprocessen, en de verzachtingstijd is kort. Bij de verwerking van grote platen is dit gunstig voor diverse snelle vacuümvormprocessen . Tegelijkertijd is de diktetolerantie van geëxtrudeerde platen kleiner dan die van gegoten platen. Omdat geëxtrudeerde platen automatisch in massaproductie worden vervaardigd, zijn de kleur en specificaties niet eenvoudig aan te passen, waardoor de diversiteit aan productspecificaties aan bepaalde beperkingen onderhevig is.
2. Er is een ander type acryl, genaamd gerecycled karton, dat is gemaakt van gerecycled acrylafval, dat thermisch wordt afgebroken om gerecyclede MMA-monomeren (methylmethacrylaat) te verkrijgen, en vervolgens wordt verkregen door chemische polymerisatie. Na een strikte processtroom kunnen weer zuivere MMA-monomeren worden verkregen, die qua kwaliteit niet verschillen van nieuw gesynthetiseerde monomeren. De geproduceerde afgebroken monomeren hebben echter geen hoge zuiverheid en nadat de plaat is gevormd, zijn de kwaliteit en prestaties ervan zeer slecht.
Samenvatting: Geëxtrudeerd karton maakt gebruik van korrelige grondstoffen, die worden geëxtrudeerd nadat ze bij hoge temperatuur zijn opgelost, terwijl gegoten karton rechtstreeks wordt gegoten met MMA-monomeer (vloeistof). Hoewel het geëxtrudeerde karton relatief vlak en glad van uiterlijk is, wordt het tot karton verwerkt omdat de korrelvormige grondstoffen tijdens het vormproces zijn gepolymeriseerd. De structuur en prestaties zijn zwak en het is niet geschikt als materiaal voor reclameborden voor buiten, maar alleen voor binnenproducten zoals kristallen karakters of productbeugels.
Omdat de meeste geëxtrudeerde platen geen UV-bescherming hebben, is hun levensduur buiten bovendien niet dezelfde als die van gegoten platen. De kleur zal vervagen en het zal gemakkelijk broos worden totdat het breekt. Gegoten platen worden tijdens het plaatverwerkingsproces gepolymeriseerd, waarbij UV-absorbers worden toegevoegd. Ze hebben een extreem hoge sterkte en UV-bestendigheid. Hun levensduur buitenshuis kan meer dan 5 jaar of zelfs 10 jaar duren, en hun kleur blijft helder en nieuw tijdens gebruik.
Proceskenmerken
1. Polymethylmethacrylaat bevat methylgroepen aan de polaire zijde en heeft een duidelijke hygroscopiciteit. De waterabsorptiesnelheid bedraagt over het algemeen 0.3%-0.4%. Het moet vóór het vormen worden gedroogd. De droogomstandigheden zijn 80℃-85℃ gedurende 4-5 uur.
2. Polymethylmethacrylaat heeft duidelijke niet-Newtoniaanse vloeistofeigenschappen binnen het temperatuurbereik van het gieten. De smeltviscositeit zal aanzienlijk afnemen met de toename van de afschuifsnelheid, en de smeltviscositeit is ook zeer gevoelig voor temperatuurveranderingen. Daarom kan het verhogen van de vormdruk en -temperatuur voor het vormen van polymethylmethacrylaat de smeltviscositeit aanzienlijk verlagen en een betere vloeibaarheid bereiken.
3. De temperatuur waarbij polymethylmethacrylaat begint te stromen is ongeveer 160°C, en de temperatuur waarbij het begint te ontleden is hoger dan 270°C, en het heeft een breed verwerkingstemperatuurbereik.
4. De smeltviscositeit van polymethylmethacrylaat is hoog en de afkoelsnelheid is snel, dus het product is gevoelig voor interne spanningen. Daarom is tijdens het vormen een strikte controle van de procesomstandigheden vereist, en nabewerking is ook vereist nadat het product is gevormd.
5. Polymethylmethacrylaat is een amorf polymeer met een kleine krimp en een klein variatiebereik, doorgaans ongeveer 0.5% -0.8%, wat bevorderlijk is voor het vormen van kunststof onderdelen met een hogere maatnauwkeurigheid.
6. Polymethylmethacrylaat heeft uitstekende snijprestaties en de profielen kunnen eenvoudig in verschillende gewenste maten worden bewerkt.
Verwerkingstechnologie
Polymethylmethacrylaat kan worden verwerkt door middel van gieten, spuitgieten, extrusie, thermovormen en andere processen.
Gieten
Gieten wordt gebruikt om organische glasplaten, staven en andere profielen te vormen, dat wil zeggen dat de profielen worden gevormd door bulkpolymerisatie. De producten na het gieten moeten worden nabewerkt en de nabewerkingsomstandigheden zijn 60 ℃ gedurende 2 uur en 120 ℃ gedurende 2 uur.
spuitgieten
Bij spuitgieten worden pellets gebruikt die zijn gemaakt door suspensiepolymerisatie en wordt uitgevoerd op een gewone plunjer- of schroefspuitgietmachine. Tabel 1 toont de typische procesomstandigheden voor het spuitgieten van polymethylmethacrylaat.
Spuitgietproducten hebben ook nabewerking nodig om interne spanningen te elimineren. De verwerking wordt uitgevoerd in een droogoven met hete luchtcirculatie bij 70-80℃. De verwerkingstijd is afhankelijk van de dikte van het product en duurt doorgaans ongeveer 4 uur.
Extrusie
Polymethylmethacrylaat kan ook geëxtrudeerd worden tot plexiglas platen, staven, buizen, platen, enz. met behulp van korrels die geproduceerd worden door suspensiepolymerisatie. De op deze manier vervaardigde profielen, met name de platen, zijn echter inferieur aan profielen die door gieten gevormd worden, vanwege het lage molecuulgewicht van het polymeer. Ook de mechanische eigenschappen, hittebestendigheid en oplosmiddelbestendigheid zijn minder goed dan die van de gegoten profielen. Het voordeel is de hoge productie-efficiëntie, vooral voor buizen en andere profielen die moeilijk te produceren zijn met behulp van mallen via de gietmethode. Extrusiegieten kan met een eentraps of tweetraps afzuigextruder, waarbij de schroefaspectverhouding doorgaans 20-25 is. Tabel 2 toont de typische procesomstandigheden voor extrusiegieten.
Thermoforming
Thermoforming is het proces waarbij organische glasplaten of -vellen worden omgezet in producten van verschillende groottes en vormen. De in de gewenste maat gesneden platen worden op het matrijsframe geklemd, verhit om ze zacht te maken en vervolgens onder druk gezet om ze dicht bij het matrijsoppervlak te brengen om dezelfde vorm als het oppervlak te verkrijgen. Na afkoeling en vormgeving worden de randen bijgesneden om het product te verkrijgen. Onder druk zetten kan worden gedaan door vacuümtrekken of door de stempel rechtstreeks onder druk te zetten met het oppervlak. Thermoformingtemperatuur kan verwijzen naar het aanbevolen temperatuurbereik in Tabel 3. Bij het gebruik van snel vacuüm-laagtrekken om producten te vormen, is het raadzaam om een temperatuur te gebruiken die dicht bij de ondergrens ligt. Bij het vormen van dieptrekproducten met complexe vormen, is het raadzaam om een temperatuur te gebruiken die dicht bij de bovengrens ligt. Normale temperatuur wordt over het algemeen gebruikt.
Graveren en snijden
Het wordt voornamelijk gebruikt voor het uithollen en graveren van reeds gevormde acryl- of gekleurde acrylmaterialen. Gewone lasergraveer- en snijmachines kunnen voldoen aan de graveer- en uitholbehoeften van de meeste acrylproducten.
Main Applications
PMMA is een polymeer dat wordt verkregen door de polymerisatie van acrylzuurharsen, en de overeenkomstige kunststoffen staan gezamenlijk bekend als polyacrylkunststoffen, waarvan polymethylmethacrylaat het meest wordt gebruikt. De afkortingscode van polymethylmethacrylaat is PMMA, algemeen bekend als organisch glas, dat tot nu toe het beste synthetische transparante materiaal is.
PMMA heeft de voordelen van een laag gewicht, een lage prijs en een gemakkelijke vormgeving. De vormmethoden omvatten gieten, spuitgieten, machinaal bewerken, thermovormen, enz. Met name spuitgieten kan in massa worden geproduceerd, met een eenvoudig proces en lage kosten. Daarom wordt de toepassing ervan steeds uitgebreider en wordt het veel gebruikt in instrumentonderdelen, autolampen, optische lenzen, transparante buizen, enz.
gebruik van
Acryl is na keramiek het beste nieuwe materiaal voor het maken van sanitair. Vergeleken met traditionele keramische materialen heeft acryl naast de onvergelijkbare hoge helderheid de volgende voordelen: goede taaiheid, niet gemakkelijk te breken; sterke herstelbaarheid, zolang u zacht schuim en tandpasta gebruikt om het sanitair schoon te vegen; zachte textuur, geen ijskoud gevoel in de winter; heldere kleuren, kunnen voldoen aan het individuele streven naar verschillende smaken. Het gebruik van acryl voor het maken van wastafels, badkuipen en toiletten is niet alleen prachtig qua stijl en duurzaam, maar ook milieuvriendelijk. De straling is bijna hetzelfde als de straling van menselijke botten. Acryl sanitair verscheen voor het eerst in de Verenigde Staten en heeft meer dan 70% van de gehele internationale markt ingenomen.
Tekortkoming
Omdat acryl moeilijk te produceren en duur is, zijn er veel goedkope alternatieven van lage kwaliteit op de markt. Deze alternatieven worden ook wel "acryl" genoemd, maar het zijn in feite gewone organische platen of composietplaten (ook wel sandwichplaten genoemd). Gewone organische platen worden gegoten met gewone organische glasvezelversterkte kunststoffen en pigmenten. Ze hebben een lage oppervlaktehardheid, verkleuren gemakkelijk en laten zich na schuren met fijn schuurpapier slecht polijsten. Composietplaten hebben slechts een zeer dunne laag acryl aan de oppervlakte en ABS-kunststof in het midden. Ze zijn gevoelig voor delaminatie door thermische uitzetting en krimp tijdens gebruik. Echt en nep-acryl zijn te herkennen aan het subtiele kleurverschil en het polijsteffect van de dwarsdoorsnede van de plaat.
Acrylaat wordt veel gebruikt en kan gebruikt worden voor testrekken en patchtrays.
Toepassingsgebieden
1. Architecturale toepassingen: etalages, geluiddichte deuren en ramen, dakramen, telefooncellen, enz.
2. Reclametoepassingen: lichtbakken, borden, uithangborden, displayrekken, enz.
3. Transporttoepassingen: deuren en ramen van treinen, auto's en andere voertuigen, enz.
4. Medische toepassingen: couveuses voor baby's, diverse chirurgische medische instrumenten; Civiele producten: sanitaire voorzieningen, handwerk, cosmetica, stents, aquaria, enz.
5. Industriële toepassingen: instrumentenpanelen en beschermkappen, enz.
6. Verlichtingstoepassingen: fluorescentielampen, kroonluchters, straatlantaarnkappen, enz.
Toepassingsgebieden: hotels, winkelcentra, kantoorgebouwen, clubs, villa's, musea, medische behandelingen, onderwijs, catering, tentoonstellingen, enz.
Toepassingsgebieden: verlaagd plafond, geïntegreerd verlaagd plafond, scheidingswanden, schermen, schuifdeuren, transparante wanden, hotelmeubilair, kantoormeubilair, barbalies, verlichting, uithangborden, uithangborden, vloeren, landschappen, enz.
Verbindingsmethode
Het verlijmen van acrylproducten is een zeer kritisch proces bij de acrylverwerking. Hoe de duidelijke en transparante eigenschappen van plexiglas te laten zien, de waarde van acryltabak- en alcoholverpakkingsambachten te weerspiegelen en de kwaliteit en smaak van acrylambachten te maximaliseren, speelt de verbindingstechnologie een cruciale rol.
Het verlijmen van plexiglasplaten wordt voornamelijk beïnvloed door twee aspecten: één is de toepasbaarheid van de lijm zelf; de andere is de verbindingstechniek.
Er zijn veel lijmen op de markt, voornamelijk van twee soorten: één is tweecomponenten, zoals universele lijm, epoxyhars; de andere bestaat uit één component, zoals CHCl3 (chloroform). Over het algemeen bereiken tweecomponentenlijmen de hechting door uithardingsreactie, terwijl ééncomponentlijmen de hechting bereiken door de uiteindelijke vervluchtiging van een oplosmiddel.
De kenmerken van tweecomponentenlijmen zijn een goed hechteffect, geen luchtbellen, geen verbleking en hoge sterkte na het verlijmen. De nadelen zijn de complexe bediening, hoge moeilijkheidsgraad, lange uithardingstijd, lage snelheid en het is moeilijk aan te passen aan de eisen van massaproductie. De kenmerken van algemene ééncomponentlijmen zijn hoge snelheid en kunnen voldoen aan de procesvereisten van massaproductproductie. De nadelen zijn dat de producten na het lijmen gevoelig zijn voor luchtbellen, wit worden en slechte weersbestendigheid, wat een directe invloed heeft op het uiterlijk en de productkwaliteit van organische glasproducten. Daarom is het kiezen van een geschikte lijm om de smaak en kwaliteit van organische glasproducten te verbeteren bij de verwerking van organische glasproducten een groot probleem dat eerst in het hechtingsproces moet worden opgelost.
Ook de hechttechniek is erg belangrijk. Hier analyseren we kort de praktische bedieningservaring van verschillende veel voorkomende verbindingsprocessen.
1. Docking: plaats de twee plexiglasplaten die horizontaal moeten worden gedockt op het bedieningsplatform, sluit ze en plak een stuk tape op de bodem, waarbij u een opening van maximaal 0.3 mm vrijlaat voor het aanbrengen van lijm. Gebruik een spuit om de lijm gelijkmatig en langzaam vanaf één kant in de opening te injecteren totdat deze volledig is gevuld. Nadat het volledig is uitgehard, verwijdert u de tape.
2. Verticale verbinding: Verticale verbinding is de meest gebruikte verbindingstechnologie en wordt veel gebruikt bij de productie van verschillende IT-elektronische digitale displayproducten van organisch glas. Eerst moet het te verlijmen oppervlak worden schoongeveegd. Het is het beste om een sjabloon te gebruiken om de hechting te bewerkstelligen, zodat het gebonden object niet schudt, wat bevorderlijk is voor het verbeteren van de kwaliteit van de hechting. Voor het verlijmen van organische glasplaten met een dikte van 3 mm kunnen dunne metaaldraden worden opgevuld en kan capillaire werking worden toegepast om de verlijming te voltooien. De metaaldraden kunnen worden uitgetrokken voordat de lijm stolt, of er kan plakband worden gebruikt en vervolgens kan de lijm worden aangebracht voor verlijming.
3. Afschuining: Voor de afschuining moet een hoek van 90 graden worden gebruikt om te voorkomen dat het verlijmde oppervlak verschuift. De lijm moet gelijkmatig en langzaam worden aangebracht. De sjabloon kan pas worden verwijderd nadat deze volledig is uitgehard.
4. Plane bonding: Plane bonding is een speciale lijmmethode. Maak eerst het verlijmde oppervlak schoon, plaats het horizontaal en breng er een geschikte hoeveelheid lijm op aan. Plaats de ene kant van een andere plexiglasplaat diagonaal op de plexiglasplaat waarop de lijm is aangebracht, laat deze vervolgens gelijkmatig en langzaam zakken en verwijder de luchtbellen vanaf één kant om de hechting te voltooien. De plexiglaslijm kan het oppervlak van de plexiglasplaat eroderen en sporen achterlaten die moeilijk te verwijderen zijn. Daarom kunt u een zelfklevende tape gebruiken om de delen te beschermen die niet verlijmd hoeven te worden. Vetten, stof of poriën belemmeren het gelijkmatig aanbrengen van de lijm en laten luchtbellen achter. Als u te weinig lijm gebruikt, komt er lucht binnen als de lijm krimpt. Direct blazen zorgt ervoor dat de rand van het lijmoppervlak wit wordt vanwege de vervluchtiging van de lijm. Luchtvochtigheid, temperatuur enz. binnenshuis hebben een directe invloed op de verlijming van plexiglasplaten.
Ontwikkeling
Acryl, algemeen bekend als speciaal behandeld organisch glas, heeft een geschiedenis van meer dan 100 jaar in onderzoek en ontwikkeling van acryl.
In 1872 werd de polymeriseerbaarheid van acrylzuur ontdekt;
In 1880 was de polymeriseerbaarheid van methacrylzuur bekend;
In 1901 werd de synthese van propyleenpolypropionaat voltooid;
In 1927 werd de bovengenoemde synthesemethode gebruikt om industriële productie te proberen;
In 1937 werd de industriële productie van methylesters met succes ontwikkeld en begon de productie op grote schaal.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd acryl voor het eerst gebruikt in de voorruit van vliegtuigen en de zichtspiegels van tankchauffeurs vanwege de uitstekende taaiheid en lichtdoorlatendheid.
De geboorte van 's werelds eerste acrylbadkuip in 1948 markeerde een nieuwe mijlpaal in de toepassing van acryl.
Nieuwste toepassingen
Acryl meubels
Meubels van acryl verschenen voor het eerst in Europa in de jaren negentig. Pas in de 1990e eeuw kenden acrylmeubels een snelle ontwikkeling. Meubels van acryl zijn te zien in luxe hotels en villa's en interpreteren de esthetische klassiekers op het gebied van woningdecoratie.
Sinds het Duitse bedrijf Rohm & Haas in 1920 de eerste plexiglasplaat produceerde, is de toepassing van acrylaat steeds omvangrijker geworden. Acrylmeubels verschenen voor het eerst in Duitsland.
In 1941 kreeg een Duitse handwerkontwerper een idee bij het ontwerpen van accessoires. Het zou perfect zijn als acryl gebruikt zou kunnen worden als materiaal voor meubels. Daarom ontwierp hij een salontafel met acryl als materiaal en produceerde deze drie dagen later. Zoals hij had verwacht was het uiterlijk perfect, maar het structurele ontwerp ontbrak. Zo ontstonden acrylmeubels.
Acryl kan ook worden gebruikt om milieuvriendelijke knopen te maken. Door de hoge lichtdoorlatendheid zijn de gemaakte knoppen glanzend. Tegelijkertijd kan het vanwege zijn sterke hardheid en niet gemakkelijk te breken het effect van langdurig gebruik bereiken.
Het merendeel van het meubilair op de markt is gemaakt van traditionele materialen zoals hout, metaal, glas, enz. Meubels gemaakt van deze materialen hebben problemen zoals hoge kosten, milieuvervuiling en complexe processen.
